Schelpen brengen geluk …

Mu.ZEE toont nog tot en met 29.08.2010 de tentoonstelling ‘Bij Ensor op bezoek’. Een ontzettend fijn concept dat ons een andere Ensor laat zien en beleven dan we gewoon zijn. Ensors oeuvre is enorm – dat hebben meerdere tentoonstellingen in het verleden al bewezen. Hier zien we vooral de kleine ‘werkjes’. Het lijkt alsof we in een grote woning binnenkomen, het Blauw Salon heet het hier. We worden uitgenodigd plaats te nemen in de zetels en met de andere bezoekers filmpjes te bekijken van ‘toen’. Toen … de periode waarin Oostende – koningin der badsteden – haar flamboyante hoogdagen beleefde. Zwart-wit verhaaltjes over de liefde tussen mensen, liefde voor de zee, liefde voor Oostende. Naïef, schattig, romantisch en vanuit kunstzinnig/ esthetisch perspectief erg knap gemaakt. Henri Storck heet de man die ze maakte.

‘ça porte bonheur‘, zegt een jongeman aan een meisje, terwijl hij haar een schelp aanreikt.

De bezoeker krijgt muziek te horen die Ensor componeerde, onstaan als improvisaties. Hij heeft nooit muziekles gevolgd en speelde bizar genoeg enkel op de zwarte toetsen op zijn harmonium, een soort orgel. Hadden ze de partituren verkocht, ik had ze zeker meegenomen. De stukjes klonken een voor een erg bevallig.

Ontzettend mooi was ‘L’Antichambre’. Niet alleen inspireert de naam mij voor een nieuw project, de werken die er hangen zijn magnifiek. Allemaal tijdgenoten van Ensor. Raveel maakte opnieuw diepe indruk op mij. Verder in het museum zien we een mooie verzameling werken van Léon Spilliaert. Pieter Vermeersch werk was niet meer te zien, tenzij ik ergens de weg ben kwijt geraakt.

De tentoonstelling loopt nog tot eind augustus. Via deze link vind je meer info & kan je het promotiefilmpje bekijken.

‘Ik wil voor iedereen de mooie legende van het ik herhalen, van het universele ik, het unieke ik, het dikbuikige ik, van het grote werkwoord Zijn. Ik ben, wij zijn, zij zijn.’ James Ensor (1860 – 1949)