Het autosalon zit er weer aan te komen, altijd wel spannend en een heus event op zich! Alle automerken zijn opnieuw fel aanwezig in het straatbeeld, op de radio, op tv en op het internet. De één al op een inventievere manier dan de ander … Deze bijvoorbeeld, die doet je dansen!

Ogilvy heeft op een leuke manier de extra uitrusting en voordelen van Ford Focus Sound Connection in geluiden omgezet en er een nummer mee laten maken. Daarvoor werkten ze samen met DJ Bobby Ewing, bekend van Discobar Galaxie, Martians en vroeger ook Shameboy. Op die manier wordt de verzameling van extra uitrusting en voordelen op een leuke manier tastbaar.

In een film die online wordt verspreid via bannering en de www.soundconnection.be, kan iedereen ontdekken hoe het nummer ‘Focus Right’, werd gemaakt. Bovendien kan je het gratis downloaden en kan iedereen die zich geroepen voelt zelf aan de slag met de Sound Connection geluiden. Want ook de set met de afzonderlijke geluiden kan je gratis downloaden via de website.

Je voelt het! Er beweegt heel wat op het niveau van productpresentatie. Een vriend-fotograaf zegt het al een tijdje terug: fotografie is entertainment geworden. Check deze site voor een aantal hele mooie portretten, met animatie: cinemagraphs.com. David Claerbout heeft dit natuurlijk al langer in zijn kunst getoond – kunst loopt dan ook heel vaak voor op allerlei maatschappelijke trends of zelfs de wetenschap. Het was Tom Palmaerts van Trendwolves die het had over ‘Dreamotion’ – ’slow dreaming in a fast moving world’. Een trend waarbij we best ok zijn met het snelle tempo dat we dagelijks aanhouden, maar waarbij we ook op zoek gaan naar die zachte, rustige momenten. Jamie Woon en co zijn daar voorbeelden van. Ook op deze beelden voelen we de sporen van die fast moving world, maar ervaren we des te meer de rust en het zen-moment. Benieuwd hoe deze beeldtaal zich verder zal evolueren. Het ziet er in elk geval beeldig uit!

Howest is op zoek naar een opleidingscoördinator voor de afstudeerrichting Devine.

Devine … het woord alleen al … Een Deviner – wat is dat? Dat kan je nalezen op deze pagina

Als Deviner kan je programmeren, maar ook grafisch mooi ontwerpen. Je mixt dus je rechter- en linkerhersenhelft dooreen en dat maakt van jou een Deviner! Speciale mensen die deviners … veel Macs natuurlijk, maken super knappe dingen … soit – overtuig jezelf en check de website. Wie op zoek is naar een nieuwe job en voeling heeft met Devine, moet beslist de vacature er eens op nalezen!

PS: het logootje op zich is echt cool!

Kickass products, sustainably made with social impact.

Op Facebook verscheen het een paar keer, dit manifesto. Na wat research blijkt dit nochtans geen nieuw project te zijn, het manifesto bestaat al sinds 2009. Waarom het nu ineens via Facebook tourt weet ik niet, maar het lijkt me wel mooi om op deze blog te plaatsen.

Het project startte met een driekoppig team dat een t-shirts zou ontwerpen dat zowel aandacht heeft voor snit, stijl, duurzaamheid en functionaliteit én bestaat uit 100% gerecycleerd materiaal. Er kwam een zak schuin op het shirt langs de ribben heen, het t-shirt kreeg de naam Holstee Tee. Nadien begon het team nieuwe producten te ontwerpen, waaronder een gerecycleerde portefeuille, gemaakt van plastic zakken en kranten, gevonden in de straten van India.

Holstee begon als een droom die Mike, Dave & Fabian hadden om een lifestyle voor zichzelf te ontwikkelen, dat in het manifesto omschreven staat. Holstee ontwerpt en lanceert producten waarvan ze hopen dat het anderen helpt hun dromen te volgen. Mooi design moet leiden tot een betere wereld. Producten moeten een betekenis hebben.

Leuke cadeautjes van deze mannen te vinden op hun online shop! Soms wat prijzig, maar best origineel en inderdaad – met een verhaal. De sustainability trend blijft volop loeien.

Vanalles te doen!

Van 22 juni tem 26 juni is er alweer Week van het Ontwerpen in Kortrijk. Woensdag, donderdag en vrijdag zijn de bedrijfsdagen, zaterdag en zondag de publieksdagen. Opening op 24 juni! Jong, nieuw en creatief talent te over. Thema dit jaar: Verpakking. Voor al wie houdt van innovatie, vraagstukken, vormgeving, …

Met sponsoring van het fantastische Europal en Beeside (gespot op Interieur) en howest (hogeschool West-Vlaanderen).

Toppers tijdens deze week zijn beslist:

1/ de OPEN SOURCE CONFERENTIE ‘The Future is Free’ (er wordt gevraagd te registreren). Woensdag 22 juni vanaf 14u.

The Future is free? Is an afternoon conference, in collaboration with Howest’s Design week, in the NMBS loods in Kortrijk, Belgium. The conference highlights the open innovation, open source and creative commons that we see popping up in business environments, what does this all mean, what are the possible business models and so forth. An interesting line up of speakers, national, international and Howest researchers from the field.

2/ ‘Is the medium the message?’ een lezing van Sophie Thiebaut van het communicatiebureau Choco op 23 juni om 17u30. Ook hier is registratie vereist.

Mooi verpakte boodschappen verleiden ons maar al te vaak. Ons ratio haalt het niet steeds op een knap design. Sophie Thiebaut aan het woord over verpakking als verborgen verleider.

3/  ‘Worldclass sustainable architecture‘, een lezing van Italiaans architect Mario Cucinella ism Archipel op 23 juni om 19u00.

4/ Voorstelling/ expo van humin die tot 20 mei in de Galerie van Design Vlaanderen (BXL) te zien was.

Dik de moeite!!

We schrijven 21 maart, een moeder-dochters uitje die je voor lang blijft koesteren.

Het hele weekend van 19 – 21 maart werd er nogal wat af geïnvadeerd op het Kortrijkse Buda eiland. Prachtig weer, goed voor 4.500 bezoekers! Het sfeertje zat erin, en we kregen mooie dingen te zien. Echt verrassend is dit soort design de dag van vandaag niet meer, als je bijvoorbeeld eens kijkt naar het aantal buttons dat je daar kon verzamelen, dan heb je meteen een idee van het copy-paste verhaal dat hier ondertussen is binnen geslopen. Maar toch een aantal echt wijze dingen gezien:

Joost van Veldhuizen: ‘Niets is wat het lijkt’

Ik zei nog: het mandje van Mozes, maar het object blijkt ‘Cradle Noah’ te heten. Zover zat ik er dus niet naast. De ontwerper komt uit Holland en heet Joost van Veldhuizen. De ‘eerlijke’ materialen zijn in, dat zagen we op eveneens op de laatste editie van Interieur: hout, touw, boomstronken, beton, … Deze cradle hing dan ook prachtig te hangen in zaal 1, met de touwen tot hoog aan het plafond gebonden. Erg sereen dat werk van deze jonge ontwerper. Je suis fan!

Ook dat eerlijke, spontane en serene zie ik terug in de fotografie van Charlotte Boeyden. Ik heb nooit goed geweten wanneer fotografie kunst is en wanneer niet, maar heb besloten om mij die vraag niet meer te stellen en tevreden te zijn met een ‘ik hou ervan’ of ‘ik hou er niet van’. Het werk van Charlotte roept wat nostalgie op, de geportretteerde meisjes één voor één natuurlijke schoonheden. Er heerst een beetje een gevoel van imperfectie qua focus of belichting, maar op die manier creëert ze haar eigen beeldtaal. Sterk werk!

Interror

‘My designs are approached by concept and form with respect for the material, environment and function.’

Een hedendaagse modernist, heel typisch voor deze tijden het respect voor het milieu. Op ‘What if …’ konden we een stoelontwerp en concept zien waarbij de afnemer niet de stoel zelf koopt, dan wel het installatie-plan. Het hout diende je zelf nog aan te kopen en te assembleren volgens het plan. Op die manier ging je alvast de transportkosten en de vervuiling die met het transport gepaard gaat vermijden (dat laatste vinden wij nu belangrijk, toen ging het enkel over de prijs). Ik kan me vergissen maar het concept dateert van de jaren vijftig (kan ook ‘40 geweest zijn …). Interror biedt hetzelfde principe, maar voor een lamp in karton die je zelf kan versieren naar eigen smaak en goesting. Niet te vinden op de webshop momenteel. Hier kan je naar de website.

Fer & Dubois: originaliteit, vakmanschap en respect voor het materiaal.

Fer & Dubois, een jong ontwerpersduo met atelier in Sint-Martens Latem. De symbiose in het ontwerp door gebruik van metaal en hout is hun USP. Eenvoudig concept die tafeltjes ‘Nestor’, ‘Bootler’, ‘Spencer’ of ‘Beeker’, maar heel mooi om een ietwat flets interieur kleur en warmte te geven. Qua prijs valt het al bij al erg mee, en bestellen kan online! Op de website vind je nog andere meubels.

Bert Degeyter tekent

De intimiteit van tekeningen kan ene heel speciaal gevoel tot stand brengen. Dat is beslist het geval met het werk van deze piepjonge kunstenaar. Je kan ze bekijken op zijn blog (die op zich een mooie weergave biedt van het schetsmatige, het procesmatige zelfs in zijn werk). Hij probeerde ooit godsdienstwetenschappen te studeren, maar zijn curriculum toont dat hij er goed heeft aan gedaan de architectuur en vrije kunsten te ontdekken.

4.500 bezoekers op 2 dagen …

Het is overduidelijk: mensen houden van mooie dingen. Overal ter wereld, om het even welke cultuur of tijd: mensen brengen ornamenten aan op de voorwerpen waarmee ze zich omringen. En daar worden ze heel vrolijk van … Dus: meer van dat!

Komende maanden verrast Buda nog meer met een 5 jarig bestaan dat goed gevierd zal worden me dunkt, erotische Zweedse cinema, een drive in cinema met girls on wheels, …

Meet the Quay Brothers

Voor wie nog wat tijd heeft in januari om een cultureel gat te dichten kan beslist nog alle kanten uit.

Een aantal ‘kaskrakers’ lopen nog tot de 23e: Cranach en Delvoye in Bozar. Lucas Cranach, tijdsgenoot van Dürer, maakte prachtige tekeningen en schilderwerken. De sensualiteit, maar soms ook het aandoenlijk primitieve, geven hem een heel aparte stijl. Ooit zag ik een retrospectieve in Madrid, waar de Bozar versie niet tegenop kan. Daarom was ik ook een weinig ontgoocheld, omdat Cranach mij toen vooral als schilder heeft weten te imponeren. De keuze om vooral tekeningen te tonen is interessant, maar voor wie vooral schilderkunst wil zien, zal hier niet aan zijn trekken komen. Wim Delvoye heeft zich volledig in het gotische idioom gestort, weliswaar op zijn manier. Een mish-mash van reeds bestaande elementen incorporeert hij in deze voor hem nieuwe beeldtaal. Spot en humor zijn hem niet vreemd. Zijn oog voor detail en fijne ornamentiek zegeviert in zijn kathedraal en de Helixes die we op het festival van Watou ook al zagen. Voor wie langs het Warandepark passeert: kijk naar het Bozar gebouw en je ziet vanaf het dak de 17m hoge toren die hij ooit toonde in Parijs en Venetië: Delvoye heeft er nog steeds zin in.

In Wiels is tem 30 januari de tentoonstelling Francis Alÿs – A story of deception te zien. Iedereen die ik ken en deze tentoonstelling heeft gezien boft – en terecht. Francis Alÿs intrigeert met zijn op het eerste zich absurde handelingen, zoals een groot en zwaar ijsblok over de straat slepen totdat het helemaal is gesmolten, of een duin fysisch verplaatsen. Hij documenteert zijn acties op film. Zijn kleine schilderwerkjes hebben mij vooral beroerd: dromen die hij heeft en in het diepe van de nacht op kleine doekjes weergeeft (Le temps du sommeil). Een hele mooie opstelling van de werken in een prachtig gebouw!

Van een uitgesproken intimiteit, maar behoorlijk zware content, getuigt de niet te vergeten tentoonstelling in het KMSKA over het werk van Anselm Kiefer. Kiefer heeft mij jaren geleden erg getoucheerd in het Ludwig Museum, toen ik een trap opging en bij elke trede een stuk van een imposante sculptuur te zien kreeg. Kiefers oeuvre is enorm, alles even bombastisch of geladen en prachtig van kleurenpalet. De doeken vullen de gehele ruimte, de elementen die op de doeken bevestigd zijn geven een waar 3D gevoel dat je opslorpt in het werk als het ware. Je wordt er stil van omdat het overdondert.

Nog in Antwerpen, in het fotomuseum, kan je tot 16 januari het werk van Boris Becker zien en dat van Willy Kessels. Boris Beckers wordt beschouwd als een van de belangijke grondleggers van de hedendaagse Duitse fotografie. Invloeden van het duo Bernd en Hilla Becher zijn beslist te bespeuren: een zakelijk en strakke representatie van huizen en andere gebouwen. Zijn serie Fakes is van een totaal andere soort representatie en toont objecten tegen felgekleurde achtergonden. De objecten hebben iets dubieus: ze zijn verzameld aan de douanes en hebben wel altijd iets te maken met drugssmokkel of namaak producten. Willy Kessels was tussen 1930 en 1940 een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de nieuwe, modernistische fotografie in ons land. 3D collages en fotoshop in de kinderschoenen! Interessante docu die aantoont hoe fotografie een ware revolutie heeft doorgemaakt.

Een absolute topper is de tetnoonstelling Visie op Centraal Europa in Brugge, gecureerd door Luc Tuymans. 5 lokaties (plus een cinema) met elke een historische betekenis herbergen de werken van 40 kunstenaars uit Polen, Duitsland, Oostenrijk, Kroatië, ALbanië en Tsjechië. De lokaties zijn makkelijk bereikbaar te voet. Uitgangspunt voor de tentoonstelling is de wereld van verschil die heerst tussen de steden Brugge en Warschau – zo lezen we in de brochure. Terwijl Brugge de eeuwen getrotseerd heeft, werd Warshau tijdens WOII vernield en daarna stilaan heropgebouwd. Grote namen: Gerard Richter, Neo Raush, Alex Katz, Sigmar Polke, Bruno Schulz, Guillaume Bijl, Luc Tuymans zelf en Andy Warhol, maar evenzeer eerstelingen voor mij.  De Quay Brothers hebben me absoluut overtuigd. Jan Svankmajer kregen we spijtig genoeg niet te zien, maar staat ook op het programma. Bij deze een paar beeldjes van deze twee laatste ontdekkingen.

3D en Gaming by the GriN-boyzzz

uit de Antwerpse Winkelhaak kwamen ze aangereden om mes Amis een en ander bij te brengen omtrent 3D & Gaming. Meest frappante conclusie: 3D is de toekomst, maar we zijn er bijlange nog niet … Als het maar voor mijn 80e gebeurt begin ik stilletjes te hopen. Ons internet werkt te traag, onze beeldschermen zijn er nog niet aan aangepast, onze hardware kan het nog niet aan en we zijn nog niet voldoende vertrouwd met de 3D omgeving. De 3D-printer daarentegen zou volgend jaar op de markt komen tegen een 2.500 euro! Goed nieuws dus voor prototypers, ontwerpers enz.

Zelf ben ik nooit een gamer geweest. Maar toen ik met mijn brilletje auto zat te rijden in 3D had ik er echt zin in. (Handig ook in de aanloop naar het halen van mijn rijbewijs!) Op de underdog website van GriN kan je online gamen. Ze halen er meer dan 50.000 bezoekers per dag. 90% van de jongens en 80% van de meisjes gamet tegenwoordig. Stuff for advertisers I would say!

Andere wijze toepassingen zijn die voor AXA, een game die jouw reële rijgedrag in kaart brengt, het Concept House voor Philip Morris met échte virtual reality brillen (helemaaaaaal zoals in de films), de Rubenszaal voor het KMSKA. Ongetelde toepassingen zijn mogelijk! Stel je voor dat elk museum zijn tentoonstelling na afloop in 3D ter beschikking stelt. Een heel eenvoudig en gelijkaardig tool kan je gratis gebruiken om bvb je kunstwerken of foto’s te presenteren: Xpose 3D.

Enfin, je vindt alles op de site van GriN. Zeker eens checken!

En zo heb ik er weer een aantal Amis bij. Dank je Wim en Jeroen van GriN én Joost van Astria voor het ter beschikkingstellen van de meetingroom. Een aanrader voor wie een ruimte nodig heeft: www.astria.be.

Maar vooral Mes Amis, bedankt dat jullie er waren, jullie waren alweer fantastisch!

Wat is Joanna et ses Amis? Je leest het hier!

Ik wist het sinds het moment dat ik zijn foto zag op de Interieur website. Ishigami zou mijn klein hart veroveren. Zonder enig woord, noch gebaar … hals over kop verliefd! Picnic is een van de meest vrolijke beelden die ik ooit in mijn leven heb gezien. Het is de hemel, het is je thuis, het is het topmoment van je leven, het is je droom. Hoe eenvoudiger, des te mooier kunnen de dingen zijn (dat is niet per definitie zo natuurlijk). Maar toen ik het witte atmosferische deurgat zag waande ik mij in Paradise. De super schattige stoeltjes vertellen elk een verhaal. Afhankelijk van mijn mood veranderen mijn verzinselen en dat is leuk. Picnic nodigt zo uit, ik hoorde telkens die ‘Oh’ en ‘Ah’. Als je deze niet hebt gezien, heb je écht iets gemist! Ishigami, 1 blik, 1 woord en ik vertrek met jou op een honderdjarige picnic!

Ishigami aan de top, maar beslist ook Jan & Ranoald. Ik ken de dingen die ze hebben gemaakt, alleen wist ik niet dat zij hierachter zaten. Knappe gast trouwens die Ranoald (Interieur is dan ook wel een beetje the place to be om schoon volk tegen te komen). Ik kocht er 3 plankjes, houten dingetjes van A4 formaat met prints op. Eigenlijk was het een cadeau voor iemand die ik heel graag zie, en dat is het nog steeds, maar het was zoooo mooi dat ik er ook een aantal wou. Et voilà, hier prijken ze al aan mijn muur. Ik ben ontzettend fier!

Je kan hun oeuvre op hun site bekijken. Dit zijn een aantal assemblages van de plankjes waarover ik het zonet had.